terug
Onderstaand artikel is gepubliceerd in: Weekblad Schuttevaer, 28-1-1984      

Traditionele visserij achterhaald:

Garnalenstop komt in India hard aan

Niet alleen de Nederlandse garnalenhandel lijdt een grote strop, ook in Zuidoost-Azië, het gebied waar de besmette garnalen mogelijk vandaan zouden komen, voelt men de klap van de affaire. Naast Nederland heeft namelijk ook een aantal andere EG-landen besloten tot nader order niet meer garnalen uit dit gebied te importeren.

Dat besluit is met name voor India een onverwachte tegenvaller. Het land is de grootste garnalenexporteur ter wereld. De export groeide vooral de laatste jaren enorm. De import van gepelde en ingevroren garnalen uit India door ons land is tussen 1977 en 1980 vertienvoudigd. India voert jaarlijks voor een slordige 600 miljoen gulden aan garnalen uit naar vooral Japan, Amerika en West-Europa.
Een groot deel van de Indiase garnalen komt uit de kustwateren van de zuidelijke deelstaat Kerala. Voor de kust worden de grote garnalen aangetroffen. Vroeger werden deze door vissers met kleine bootjes zonder motor en grote netten gevangen. Het binnenhalen van de netten kostte echter veel mankracht. Garnalen werden gedroogd en lokaal gebruikt in de tijden dat er geen verse vis was. Slechts kleine hoeveelheden werden naar buurland Sri Lanka geëxporteerd.
In 1957 ging een Noors ontwikkelingsprojekt van start om de traditionele visserij te moderniseren. De Noren introduceerden nieuwe gemechaniseerde boten die voor trawling gebruikt werden. Aanvankelijk zonder sukses, omdat de dure boten niet rendabel waren voor de lokale bevolking.

Garnalen is 'goud'
Bij een visonderzoek bleken echter grote hoeveelheden garnalen voor de kust te zitten. Vooral in de Verenigde Staten bleek hiervoor grote belangstelling te bestaan. Het volksvoedsel werd zodoende ineens 'het goud van de zee'. Op dit 'goud' kwamen veel zakenmensen en buitenlandse ondernemingen af, die met grote garnalentrawlers massaal aan het vissen sloegen. In korte tijd bloeide de moderne visserij en visverwerkende industrie op. De garnalen werden een belangrijk exportprodukt en leverden de Indiase overheid flink wat geld op.
Voor de traditionele vissers waren de ontwikkelingen minder gunstig. Voor de gewone bevolking werd een maaltje garnalen onbetaalbaar. Omdat op andere vissoorten niet meer gevist wordt zijn die ook nauwelijks meer te krijgen, zodat het dagelijkse voedselpakket slechter is geworden. De gemechaniseerde schepen bedreigen ook de traditionele vissers. Op de moderne boten zijn veel minder mensen nodig. Bovendien wordt de zee door de trawlers leeg gevist. De netten vernietigen tijdens het slepen over de bodem ook de viseieren en de larven. De afgelopen jaren is de hoeveelheid gevangen garnalen nauwelijks gestegen, hoewel er steeds meer trawlers op het water verschijnen.

Oplossing
De Landelijke India Werkgroep denkt een oplossing voor dit probleem te weten. 'Je moet een strook langs de kust reserveren voor de traditionele vissers en de grote boten kunnen dan verder de zee opgaan'. Op het moment wordt naar het diepzeevissen ook onderzoek gedaan, onder meer met behulp van twee met Nederlandse ontwikkelingshulp geleverde onderzoeksschepen.
De Nederlandse garnalenaffaire maakt duidelijk voor India dat het belangrijk is om op zoek te gaan naar andere vissoorten in de uitgestrekte kustwateren van de Indische Oceaan. Ze zeggen dat het mogelijk is om inktvis en tonijn te vangen', zegt G. Oonk van de India Werkgroep. Door dat te doen zal het land minder afhankelijk worden van plotselinge importbeperkingen.



LIW IN 'T NIEUWS

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Hulp aan India

HOME Landelijke India Werkgroep

Landelijke India Werkgroep - 2 december 2004