terug
Onderstaand artikel is gepubliceerd in: De Link, december 1992/januari 1993      

Een zaak van lange adem

Werkgarantieplannen voor landarbeiders in India

door:
Janne Heida

Drie van de vier ondervoede Indiërs zijn landarbeiders, mensen die het grootste deel van hun inkomen verdienen met losse arbeid op het land van anderen. Ze zijn voor het overgrote deel van het jaar werkloos en hun Ionen liggen onder het bestaansminimum. De Landelijke India Werkgroep (LIW) voert een campagne om deze landarbeiders tot de belangrijkste doelgroep van de Nederlandse ontwikkelingshulp te maken. Dat kan door het steunen van werkgarantieplannen in India.

In de deelstaat Maharashtra bestaat al zo'n vijftien jaar een vrij succesvol werkgarantieprogramma. Werklozen hebben daar, tegen een minimumloon, recht op werk, dat ook nog eens bijdraagt aan landverbetering en milieubehoud zoals het aanleggen van irrigatiewerken, bodembeheer, herbebossing en wegenaanleg. Het programma heeft door de toegenomen bestaanszekerheid voor de armen geleid tot geboortebeperking en vermindering van de trek naar de steden.

missie
Begin dit jaar is er al een missie van het Departement van Ontwikkelingssamenwerking naar India geweest om te kijken naar de mogelijkheden 'voor het op gang brengen van een proces dat kan leiden tot een werkgarantieprogramma.' De missie zag wel aanknopingspunten maar laat het voorlopig over aan de Indiase bureaucratie.
Introductie is ook afhankelijk van politieke beslissingen in de deelstaten. Een verzoek van de LIW voor steun aan de deelstaat Tamil Nadu werd door minister Pronk categorisch afgewezen omdat Tamil Nadu niet tot de vijf deelstaten behoort die Nederlandse hulp ontvangen.

schuldconversie
Samen met de FNV pleit de LIW ook voor schuldconversie als middel voor de financiering van werkgarantieprogramma's. India betaalt momenteel zo'n 125 miljoen per jaar aan rente en aflossing op een totale Nederlandse hulp van 160 miljoen per jaar.
Toch staat de Indiase regering niet onverdeeld positief tegenover schuldconversie. Gerard Oonk van de LIW: "Het wordt gezien als een zwaktebod, een signaal dat ze eigenlijk hun schulden niet kunnen terugbetalen. Men is bang voor hogere rentetarieven op eventuele volgende leningen en dat is niet geheel onterecht."

De penibele situatie van de landarbeiders wordt intussen wel erkend door de overheid, al wil men nog niet zo ver gaan deze groep te zien als belangrijkste doelgroep voor Nederlandse ontwikkelingshulp. In december hebben de LIW en de FNV weer een gesprek met de minister. Oonk denkt dat het nog wel even duurt voordat er iets concreets uit komt: "Het gaat langzaam, maar er is vooruitgang."




LIW IN 'T NIEUWS

Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Kinderarbeid & Onderwijs

HOME Landelijke India Werkgroep

Landelijke India Werkgroep - 5 juli 2004