print terug
nr. 16 - juni 2006

Op 13 mei jl. vierde de Landelijke India Werkgroep (LIW) haar 25-jarig bestaan met de conferentie ‘Kinderarbeid: een NoodZakelijk kwaad?’ In dat thema komen ruim tien jaar LIW-activiteiten rond kinderarbeid en maatschappelijk verantwoord ondernemen samen. Gerard Oonk, directeur van de LIW, beantwoordde de vraag of kinderarbeid een noodzakelijk kwaad is hartgrondig met nee. Een van zijn argumenten: nu zitten de ouders vaak werkloos thuis terwijl hun kind werkt. Shantha Sinha, de Indiase gastspreker op de conferentie, heeft dit met haar MV Foundation ‘omgekeerd’. Door 400.000 kinderen van werk naar school te brengen hebben hun ouders nu meer werk en een hoger loon. In haar toespraak benadrukte Shantha het belang van de jarenlange samenwerking met de LIW: ‘Het is zeer belangrijk dat de Indiase regering én de internationale beleidsmakers ook een ander geluid horen. Nu willen zij vaak alleen de ergste vormen van kinderarbeid aanpakken. Onze ervaring is dat alleen een aanpak van álle kinderarbeid er in slaagt om ook de ergste vormen van kinderarbeid – zoals kinderprostitutie – te bestrijden.’ Gloria Kok van het kledingbedrijf Cora Kemperman schetste wat zij doen tegen kinderarbeid. Sleutelwoorden zijn: samenwerking met lokale organisaties én de hele productieketen aanpakken. Haar Indiase leverancier besteedt namelijk weer 80% van het werk uit aan kleinere bedrijven. De deelnemers aan de paneldiscussie waren het erover eens dat álle kinderarbeid bestreden moet worden. Mario van de Luijtgaarden van de FNV zei daarover: ‘Door je vooral op de ergste vormen van kinderarbeid te richten, zoals de ILO, ondergraaf je eigenlijk het doel dat alle kinderen naar school moeten. Want ook minder gevaarlijk werk kan kinderen uit school houden.’ CDA-kamerlid Corien Jonker beloofde deze kwestie aan te kaarten bij haar partijgenoten. De directeuren van de ASNBank en de Fair Wear Foundation, Jeroen Jansen en Frans Papma, gaven aan dat het in hun werk bijna ondoenlijk is om 100% ‘kinderarbeidvrij’ in de keten te garanderen maar dat ze zich daar wel voor inspannen.

‘Stop Kinderarbeid’ kritisch over ILO rapport

Begin mei publiceerde de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO/ILO) haar nieuwe rapport 'Het einde van kinderarbeid binnen bereik', inclusief een wereldactieplan tegen kinderarbeid. De campagne ‘Stop Kinderarbeid – School, de beste werkplaats’ benutte het rapport voor een publieke discussie met de ILO. Het rapport ondersteunt diverse opvattingen die ook ‘Stop Kinderarbeid’ uitdraagt. Zo vindt de ILO terecht dat we geen apart tweederangs onderwijs voor werkende de kinderen moeten creëren. Toch mikt het actieplan vooral op het uitbannen van de ergste vormen van kinderarbeid. Dat is vreemd: driekwart van alle landen heeft een verdrag tegen kinderarbeid ondertekend dat hen verplicht om álle arbeid uit te bannen die kinderen uit school houdt. ‘Stop Kinderarbeid’ besprak het rapport in mei jl. met organisaties uit een tiental ontwikkelingslanden en de internationale vakbeweging. Ook schreven we een brief aan Minister De Geus. Hij liet de ILO weten dat Nederland een aanpak van álle kinderarbeid wil. In november staat het actieplan op de agenda van de ILO.

Jongeren tegen Kinderarbeid

De campagne ‘Stop Kinderarbeid’ richt zich de komende jaren ook op het bedrijfsleven. Niet alleen bedrijven, maar ook hun klanten moet je aanspreken, vindt de werkgroep Jongeren tegen Kinderarbeid. Zij organiseerden samen met de LIW en Hivos op 24 mei een debat. Kledingbedrijf WE en reisorganisatie TUI werd gevraagd hoe zij zorgen dat in hun service- of productieketen geen kinderarbeid voorkomt. De bal werd heen en weer gekaatst tussen het bedrijfsleven, maatschappelijke organisaties, overheid en consument. De conclusie was dat álle partijen hun invloed moeten gebruiken. De volgende activiteit is een bezoek van een groep jongeren aan de MV Foundation in Hyderabad. De jongeren gaan onderzoeken of het echt mogelijk is om alle kinderen naar school te krijgen. Ze gaan praten met voormalige kindarbeiders, hun ouders en leraren en de werkgevers die kinderen in dienst hebben of hadden. Tijdens en na de reis zullen ze hun ervaringen delen met andere jongeren. Zie voor meer informatie: www.jongerentegenkinderarbeid.nl.

G-Star breaking rules?

Onder het motto ‘G-Star is about breaking rules’ presenteert het Nederlandse kledingbedrijf G-Star zich via billboards als een onconventioneel bedrijf. Helaas neemt G-Star het ook niet zo nauw de arbeidsrechten. Partnerorganisaties van de LIW en de Schone Kleren Kampagne (SKK) informeren ons dat er veel mis is bij het Indiase bedrijf FFI in Bangalore, een belangrijke leverancier van G-Star. De algemene indruk: een high tech fabriek waar werknemers geïntimideerd worden en nauwelijks mogelijkheden hebben om hun beklag te doen over schending van hun rechten. Vertrouwen in door de werkgever ingestelde comités ontbreekt. FFI houdt de onafhankelijke vakbond GATWU buiten de deur. De LIW en de SKK hebben G-Star hier op aangesproken en dit heeft geleid tot gesprekken in zowel Nederland als India, ook met de lokale vakbond. G-Star neemt nu actief deel aan het hele proces – dat is hoopvol. Maar: resultaat moet nog blijken.

Eerlijke thee: ‘Sustainabilitea

De LIW is zeer actief binnen de ‘Initiatiefgroep Thee’ waarin diverse Nederlandse organisaties samenwerken. Deze groep spreekt de nationale en internationale theebedrijven aan op thema’s als arbeidsrechten, milieu en de prijs van de thee. In april werd het rapport ‘Sustainabilitea - The Dutch Tea Market and Corporate Social Responsibility’ gepubliceerd. Dit rapport, dat ook in de pers aandacht kreeg, brengt de markt in kaart en geeft een kritische analyse van bestaande ethische bedrijfsinitiatieven in de theesector.
De grootste is het Ethical Tea Partnership (ETP), een initiatief van meer dan vijftig theemerken. In Nederland belangrijke theepakkers als Sara Lee International/Douwe Egberts (Pickwick) en Unilever (Lipton) zijn ook lid van het ETP. De Initiatiefgroep Thee heeft diverse gesprekken met deze en andere Nederlandse theebedrijven gevoerd en er zijn vervolgafspraken gemaakt. Alle partijen vinden dat er behoefte is aan meer informatie over diverse aspecten van de wereldwijde theehandel. De bedrijven hebben toegezegd om ook zelf informatie aan te dragen. De Initiatiefgroep Thee heeft een visiedocument opgesteld en organisaties uit diverse landen om een reactie gevraagd.
Tijdens een bezoek aan het ETP in Londen heeft de Initiatiefgroep Thee haar kritiek toegelicht. Belangrijk punt is dat plantage-eigenaren zelf moeten opdraaien voor de kosten om hun plantages mens- en milieuvriendelijk te maken. Daar staat géén hogere prijs of afnamegarantie tegenover. Het ETP besteedt geen aandacht aan milieukwesties. Ook zijn de toeleveranciers en controlerapporten niet openbaar. Dat maakt onafhankelijke controle vrijwel onmogelijk. Positief is dat het ETP een controle op basis van een gedragscode gaat invoeren in plaats van louter een toetsing aan – vaak zwakke – lokale wetten.

Duurzame natuursteen

De LIW stond samen met de stichting Natuur & Milieu aan de wieg van de ‘Werkgroep Duurzame Natuursteen’. In deze werkgroep doen ook twee brancheorganisaties en een aantal natuursteenbedrijven mee. LIW en N&M hebben de werkgroep een lijst voorgelegd van sociale en milieuproblemen die zich voordoen bij de winning en verwerking van natuursteen in ontwikkelingslanden, zoals India. Ook zijn voorstellen gedaan over de rol die bedrijven kunnen spelen bij het aanpakken van deze problemen. Binnen de werkgroep wordt over deze onderwerpen stevig gediscussieerd. De problemen worden niet ontkend want alle importeurs zijn bekend met de kwesties die in steengroeven spelen. Maar de hamvraag is wie precies welke verantwoordelijkheid heeft. De Nederlandse natuursteenbedrijven benadrukken hun beperkte invloed als kleine spelers op de wereldmarkt. Ook wordt met de vinger gewezen naar de opdrachtgevers. De concurrentie is moordend, het draait steeds om prijs, levertijd en kwaliteit maar duurzaamheid is bij de afnemers geen issue. In het samenspel tussen architect, projectontwikkelaar, opdrachtgever (vaak de overheid) en uitvoerder, speelt de handel een bescheiden rol. Toch groeit in de werkgroep Duurzame Natuursteen het besef dat het proces van verduurzaming ergens moet beginnen. En waarom bij de importeurs?

Dalits in het kort

De LIW heeft met haar partners in het International Dalit Solidarity Network (IDSN) en het Dalit Netwerk Nederland (DNN) bijgedragen aan een consultatie met de VN, met bedrijven als Philips, Rabobank en Heineken besproken wat zij kunnen doen tegen kastendiscriminatie en de EU en Minister Bot aangesproken op het onderwerp. Op de LIW-website en de nieuwe DNN-website (www.dalits.nl) vindt u daarover meer. Daar wordt ook het nieuws rond Dalits bijgehouden en informeren we u over onze activiteiten rond Dalits. De fototentoonstelling reserveren, het boek Leven als Dalit bestellen of de petitieactie ondersteunen kan daar ook!

COLOFON India Actief is een halfjaarlijkse nieuwsbrief van de Landelijke India Werkgroep voor donateurs, abonnees van India Nu en andere belangstellenden.

De LIW is een stichting met als doel vanuit Nederland bij te dragen aan een menswaardig bestaan voor de (kans)armen in India. Zij doet dit door voorlichting en campagnes.

Landelijke India Werkgroep (LIW)
Mariaplaats 4e
3511 LH Utrecht
tel: 030 - 232 13 40
fax: 030 - 232 22 46
e-mail: info@indianet.nl
website: www.indianet.nl
postbank: 248 35 48

redactie: Gerard Oonk
foto's: George Kalicharan e.a.
vormgeving: Hans Maas




terug
HOME Landelijke India Werkgroep
begin document
India Actief 1 (dec. '98)
India Actief 2 (juni '99)
India Actief 3 (dec. '99)
India Actief 4 (juni '00)
India Actief 5 (dec. '00)
India Actief 6 (juni '01)
India Actief 7 (dec. '01)
India Actief 8 (juni '02)
India Actief 9 (dec. '02)
India Actief 10 (juni '03)
India Actief 11 (dec. '03)
India Actief 12 (juni '04)
India Actief 13 (dec. '04)
India Actief 14 (juni '05)
India Actief 15 (dec. '05)

Landelijke India Werkgroep - 23 juni 2006