terug
Onderstaand artikel is gepubliceerd in: Trouw, 11 september 2001      

Europa kan apartheid India niet negeren

door:
Gerard Oonk

De conferentie in Durban over racisme is voor de Indiase 'onaanraakbaren' een succes geworden. Zij zijn erin geslaagd om voor de hele wereld zichtbaar te maken dat 250 miljoen kastelozen - van wie 160 miljoen in India - sterk worden gediscrimineerd.

Minister van Boxtel liet tijdens de Wereld Racisme Conferentie openhartig weten dat hij de dalits (kastelozen) niet kan noemen omdat dit tot een 'diplomatieke rel met India' zou leiden (Trouw, 6 september). Wel veroordeelde Van Boxtel in zijn toespraak - als een van de weinige ministers - discriminatie op basis van afkomst. Maar ook dit haalde de slotverklaring niet. India weigert zelfs deze algemene verwijzing naar kastendiscriminatie te accepteren. Maar het blijft absurd dat Van Boxtel noch andere ministers van de lidstaten van de Europese Unie het woord kastendiscriminatie in de mond durfden nemen.
  Waarom hierover openhartigheid vermijden? India is toch een democratisch land waarmee redelijke discussies gevoerd kunnen worden? De bevoegde VN-commissies oordelen, weliswaar tegen de zin van India, dat het kastensysteem een grote rol speelt bij achterstelling van vrouwen en bij kinderarbeld. Nu staat het kastensysteem zelf ter discussie en doet de Indiase regering alles om dit debat in de kiem te smoren. Volgens de Indiase Hindustan Times leeft India nog steeds vanuit de mythe dat het de meest geweldloze en tolerante beschaving ter wereld is. De weigering van de Indiase regering om over de discriminatie van kastelozen te praten is volgens de krant ingegeven door de reële angst dat die mythe zal worden doorgeprikt. Toch is dat nodig zegt de krant, zolang twintig procent van de bevolking nog wordt behandeld als 'te onrein om menselijk te zijn'. Amnesty International zei onlangs dat 'de dalits lijden onder een breed scala van mensenrechtenschendingen, ondanks wetten om hen te beschermen'. De misdaden worden slechts zelden onderzocht en bestraft.
  De dalits zijn niet alleen hulpeloze slachtoffers. Ze hebben enige politieke invloed verworven en hun organisaties zijn actief in ontwikkelingswerk en campagnes tegen onaanraakbaarheid. ook spannen zij rechtszaken aan tegen 'kastehindoes' die misdaden tegen hen begaan. Amnesty stelt vast dat er kleine verbeteringen zijn, die echter samengaan met een 'meedogenloze reactie' van de dominante kasten.
  In Durban hebben de dalits na jaren van gedegen voorbereiding op indrukwekkende wijze duidelijk gemaakt dat 'India's apartheid' de komende jaren niet meer van de internationale agenda zal verdwijnen.
  Tot voor kort heeft de Europese Unie met India nog nooit over kastendiscriminatie gesproken. Maar nu is de tijd voorbij dat dit onderwerp genegeerd kan worden. Het Europese Parlement dringt er in zijn recente mensenrechtenrapport bij de Europese Unie unaniem op aan om na te gaan hoe het beleid van de EU kan bijdragen aan het afschaffen van kastendiscriminatie en 'het mensonterende verschijnsel van onaanraakbaarheid'. Het parlement wilde ook dat de EU en haar lidstaten de zaak in Durban aan de orde zouden stellen. De EU-ministers wilden het woord echter niet eens in de mond nemen. Ze hadden India nog veel te hard nodig om herstelbetalingen voor slavernij te voorkomen.
  Nu de Indiase mythe echter door toedoen van de dalits zelf in Durban is ontmaskerd is er helemaal geen reden meer voor Nederland en Europa om de discussie over kastendiscriminatie uit de weg te gaan.

De auteur is coördinator van de Landelijke India Werkgroep,
die opkomt voor de rechten van de dalits.



naar LIW IN 'T NIEUWS

naar DALITS

terug

HOME Landelijke India Werkgroep

Landelijke India Werkgroep - 11 september 2001